Artykuy
  • Nasza Konstytucja
  • Nasz dotychczasowy dorobek na morzu
  • Polska C
  • Dalsza praca wychowanków PR
  • PR-owskie reportaże
  • Jak się powinniśmy bawić?
  • I przyjemne i pożyteczne
  • O wodzie, co w lodzie zakrzepła
  • Zadbajmy o pomieszczenia dla zwierzat
  • Znaczenie dobrego nasienia do siewu
  • Wrażenia z wycieczki do Danii
  • Wiadomości konieczne i pożyteczne
  • Wskazówki i Rady
  • Dalsza praca wychowanków PR
  • Gromada wiejska
  • Wszystko dla Ojczyzny!
  • Polska C - Ciąg dalszy
  • Sami o swej pracy
  • Zobaczę jak mieszkasz - powiem ci kim jesteś
  • Duże zyski!
  • Przegląd prasy rolniczej
  • Pałac radiowy w Nowym Jorku
  • Akcja kredytowa na radiofonizację wsi
  • Przysposobienie rolnicze a wieś
  • Droga do Danii
  • Na czasie
  • Nasi rodzice
  • Polska C
  • Bezpłatne lekarstwo
  • Na przedwiośniu
  • Wiosenne zabiegi w sadzie
  • Kłopoty z nasionami
  • Nieco majsterkowania
  • Żywokost pastewny
  • Ziemniaki odporne na raka
  • Co wykazały zapiski mleczności krów?
  • O czym piszą inni
  • Zupa kartoflowa
  • Ku czci wielkiego człowieka
  • Uniwersytety Wiejskie w Polsce
  • Prof. Władysław Grabski
  • Uniwersytety Wiejskie w Polsce
  • K o I eż a n ko m — d I a zastanowienia się i przemyślenia
  • Sołtys — i jego rola
  • Zastosujmy samopomoc w budownictwie wiejskim!
  • Jak zdobyć pieniqdze!
  • Wycieczka po własnym gospodarstwie
  • Świadoma hodowla
  • Zwierzęta w służbie człowieka
  • Przedwiośnie w kurniku
  • Przedwiośnie w królikarni
  • Łączna uprawa maku i marchwi
  • Co to są nasiona kwalifikowane?
  • O radiofonizacji świetlic w Polsce
  • Marszałek Edward Rydz-Smigły
  • Rolnictwo na Litwie
  • Policzmy się!
  • Do tych, co kończą PR
  • PSZCZELARZ i OGRODNIK
  • O ZAPRAWIANIU ZBÓŻ JARYCH
  • PR-owcy
  • Domy ludowe
  • Urzqdzajmy wycieczki!
  • Sławni ludzie spod wiejskiej strzechy
  • Czym sq ośrodki zdrowia
  • Jak z małych Jak z ziarnek piasku powstają ogromne góry, tak z małych ceynów rodzą się wielkie dzieła
  • Świadoma hodowla czy rozpłód bezmyślny?
  • Próbne płodozmiany pastewne
  • zdrowe i wysokie plony!
  • Jedziemy do Szwecji
  • O czym piszą inni?
  • Wielkanoc na wsi
  • PR-owskie reportaże
  • Godzianów — wieś postępowa
  • Nasze drogi
  • Deszczowe strugi
  • Jak dawniej bywało i jak teraz czasem bywa
  • SÓL BYDLĘCA ZIELONA
  • ZWALCZANIE MSZYC
  • Łubin pastewny
  • Opisy gospodarowania
  • JAK ZWALCZAĆ RÓŻYCĘ ŚWIŃ?
  • Przegląd prasy samorządowej
  • Wspomnienie o Profesorze Józefie Mikułowskim-Pomorskim
  • Kultura i Nałura
  • Uwagi na czasie
  • Czołem, przodownicy!
  • Skąd się'wzięły u nas ziemniaki?
  • Dzień Lasu
  • Czy się opłaca?
  • Jak zapewnić wodę roślinom
  • Wszyscy do walki z chrabgszczem!
  • Choroby drobiu
  • Wrażenia z wycieczki do Szwecji
  • Spożycie mięsa w świecie i w Polsce
  • Z kraju i ze świata
  • Londyn gra polskie melodie ludowe
  • Kim był Józef Piłsudcki
  • Niezwykły człowiek Aleksander Świętochowski
  • Uczmy się na poletkach
  • Trzeba umieć patrzeć - wiosna na wsi polskiej
  • O łych co kradnq słońce i wodę
  • Leczenie opojów stawu sko­kowego u konia
  • Pyrzysposobienie Rolnicze
  • Bądźmy rozważni
  • Oryginalna surowica przeciw różycy świń
  • Nieco liczb - plony zbóż
  • Spółdzielnie kontroli obór w Szwecji
  • Z prasy rolniczej
  • Przegląd prasy s a m o r z q d o w e j
  • Wiejskie uniwersytety ludowe w Polsce
  • Spisu ludności w Polsce, który został przeprowa­dzony w 1931-ym roku
  • Odbiornki radiowe dla szkół powszechnych
  • Młodzież wiejska a ideały spółdzielczości
  • Organizacja ruchu spółdzielczego w Polsce
  • Praca i współdziałanie trzech spółdzielni w jednej wsi
  • Stragan, czy spółdzielnia?
  • Wspomnienia o Józefie Rzadkowskim
  • Wycieczki do wsi
  • Moje wspomnienia z wycieczki do Czerniewic
  • Do walki z chorobami i szkodnikami roślin!
  • Oryginalna surowica przeciw różycy świń
  • Oświata rolnicza na wsi
  • Sami o sobie
  • O ZWALCZANIU WOŁKA ZBOŻOWEGO
  • Zatrucia zwierzgt ziemniakami i lekarstwami
  • Środki zapobiegawcze zatruciom ziemniakami:
  • Oznaczeniu chwastów, czyli roślin dziko ro­snących
  • O zielonkach i ich użytkowaniu
  • Zielonki strączkowe
  • Sianokosy
  • Spółdzielczość w pracy lwowskiego Związku Młodzieży Wiej­skiej
  • Szkoły spółdzielcze w Polsce
  • Radiofonizacja szkół
  • Gospodarcze znaczenie morza dla polskiej gospodarki
  • Surowce w Polsce
  • Ustrój szkolnictwa w Polsce przedwojennej
  • Wiejskie organizacje młodzieżowe
  • Prace na poletkach z okopowymi
  • Obrona przed wyradzaniem się ziemniaków
  • Studnia
  • Zjazd Wychowanków Uniwersytetu Ludowego w Różynie
  • Pułapki na „Owocówkę jabłkówkę"
  • Z prasy rolniczej
  • Wiosenna burza przyczyniła się do radiofonizacji wsi
  • Jan Matejko w rocznicę urodzin
  • Organizacja szkolnictwa powszechnego
  • Przy­sposobienie Rolnicze
  • Gromadzimy materiały!
  • W ogródku warzywnym
  • Mamy juz prosięta
  • Rozwój spółdzielczości wiejskiej
  • Ludzie z miasta na wyczasach na wiesi
  • Choroby w lecie
  • Dojrzewanie zbóż
  • Pot i pocenie się zwierząt
  • Pokrewne

    Rolnictwo

    Idea Przysposobienia Rolniczego w Polsce

    Tyle lat ma za sobą Przysposobienie Rolnicze (PR) w Polsce, bo już okrągło 12 lat próby życiowej, i tak się ta praca z roku na rok rozwija i pogłębia, tyle tysięcy młodzieży już obejmuje, że chyba o tym, czym jest PR, możnaby nie pisać i nie przypominać. A jednak... właśnie dlatego, że co rok nowe tysiące młodzieży wchodzi do PR, warto o nim mówić i trzeba. Gdyby wziąć porównanie dziecka i mło­dego ptaka, to podobnie jak ptak uczy się la­tać i stanąwszy na gnieździe pierwsze nieu­dolne ruchy skrzydłami wykonuje, a potem coraz pewniej bije nimi powietrze, aż wresz­cie dokona czynu bohaterskiego i porwie się na pierwszy lot — podobnie dzieciak pierw­sze kroki stawia i chodzić zaczyna, potem już sam w świat się wybiera i niebawem, jak ten ptak młody, sam sobie „pożywienie" szukać próbuje. I tak jest bodaj w całym świecie i z człowiekiem również, że się do tych obo­wiązków życia przyuczyć musi za młodu i ty­le w życiu zyska, na ile nie tylko zdobył wia­domości, ale nade wszystko umiejętność sa­modzielnego radzenia sobie. Są ludzie, któ­rym wszystko idzie jak po maśle, o niczym prawie myśleć i troskać się nie potrzebują. Niewielu jednak takich. Znakomita większość twardą szkołę życia przejść musi i w niej za­hartować się do nieustępliwej walki o byt i o swe prawa człowiecze. Młodzież wiejska od zarania swych.lat ciężko borykać się mu­si i zaprawiać do przyszłych obowiązków. Przygotowanie do życia jest niezbędne .dla każdego, zwłaszcza zaś dla tego, kto na samego siebie oglądać się musi i na własne liczyć siły. Zaczyna się ono już bardzo wcze­śnie, bo właściwie już całe dzieciństwo i mło­dość to jeden nieprzerwany kurs przeszkole­niowy. Jedni wykazują dużo ciekawości, ra-dziby o wszystkim prawie wiedzieć, pytają, szperają, próbują, majsterkują i doświadczają na własnej skórze. I choć nieraz zaboli bardzo dotkliwie, to jednak z nich właśnie wyrastają owi czołowi przodownicy społeczni, działacze i fachowcy w różnych dziedzinach pierwszo­rzędni. Inni zadawalają się tylko gotowym, co im zwykła kolej kształcenia się przy­nosi, nie wykazując ani szerszych zaintereso­wań, ani potrzeb. I z tych mogą wyro-nąć dobrzy ludzie i dzielni fachowcy, jednakże zwykle pozostaną w rzędzie szarych raczej pracowników. A życie dzisiaj rwie naprzód w coraz szybszym tempie, coraz większe wy­magania stawia każdemu, że już nie sposób poprzestać tylko na przyjęciu podawanych wskazań i recept gotowych, ale trzeba doło­żyć jak najwięcej samodzielnego wysiłku, aby ową wiedzę jak najlepiej przetrawić i za­prawić się za młodu do samodzielnego jej zdobywania i pogłębiania. Trzeba za młodu już zdobywać wiadomości i umiejętność ra­dzenia sobie w życiu. Drogi tego kształcenia się są bardzo róż­ne. Najczęściej zaczyna się to od szkoły po­wszechnej, potem idzie szkoła rolnicza, cza­sem szkoła średnia lub wyższa, bardzo czę­sto dokształcanie na kursach i wykładach specjalnych, praca w organizacjach społecz­nych i zwodowych, gdzie również człowiek bardzo wiele zdobyć może i wyrobić się. W szkołach najłatwiej, bo jest nauczyciel, który tłumaczy i wyjaśnia, ale i tu wysiłku własnego potrzeba, bo najlepszy nawet pro­fesor łopatą w głowę nie nałoży. Szkół jed­nak mamy jeszcze mało i nie wszystkich stać na te szkoły, zwłaszcza zawodowe, średnie i wyższe. Trzeba więc po szkole powszech­nej bardzo często korzystać z kursów, które w krótkim czasie mają najważniejsze rze­czy przerobić ze słuchaczami i z tego też względu jeszcze większego wysiłku od ucz­nia wymagają. I wreszcie pozostaje najtrud­niejsza może forma kształcenia się, dostępna dla każdego — to samokształcenie, gdzie już tylko własnym wysiłkiem, korzystając z po­mocy książek i pism, człowiek wiedzę zdoby­wa, uczy się myśleć samodzielnie i samodziel­nie pracować nad sobą. Jednym z takich sposobów samokształce­nia w dziedzinie rolniczej i życia wiejskiego jest Przysposobienie Rolnicze. Łączy ono w sobie pracę samokształceniową z książki, z doświadczeniem praktycznym na własnym poletku, z własnym inwentarzem. Specjalnie opracowane książeczki peerowe o różnych sprawach, jak np. „Uprawa ziemniaków", „Budowa i życie zwierzęcia", Ustroi rolny Polski", „Jak roślina gospodaruje w glebie", „Wychów cieląt", „Poznaj swoje gospodar­stwo" i wiele, wiele innych w sposób prosty, jasny, dla każdego zrozumiały, omawiają ca­ły szereg ciekawych spraw, związanych z ży­ciem Tośliny i zwierzęcia, uczą poznawać własne gospodarstwo i jego potrzeby, uczą patrzeć szerzej na to życie wiejskie i głębiej w nie wnikać. Zadanie praktyczne, dopełnia­jące tę pracę samokształceniową, daje moż­ność samodzielnego stwierdzenia słuszności rad i wskazówek w książce zawartych, daje możność doświadczenia na małym poletku, małym kosztem i z małym ryzykiem. Praca własna w zadaniu tym dobrowolnie podejmo* wana bardziej pociąga i przywiązuje, budzi żywe zainteresowanie i zamiłowanie, uczy patrzeć i obserwować. Ślady też ta praca głę­bokie pozostawia i na całe życie w umyśle się utrwala. A że przy tym prowadzona jest w grupie młodzieży zwanej zespołem, na które­go czele stoi przez zespół wybrany przodow­nik, że krzewi zasady raczej współdziałania nia niż współzawodnictwa, że pobudza i za­chęca do dobrego, stąd wielkie wartości po­siada pod względem wychowawczym. Wyra­bia i przygotowuje do życia i pracy w gro­madzie. Dzisiaj jest to już pewna nauka uporząd­kowana, planowa. A jednak PR to nie szko­ła. Szkoły nie chce i nie może zastąpić. Szko­ła daje naukę systematyczną, obejmującą ca­łokształt spraw gospodarskich; w PR pozna­jemy drogą samouctwa tylko odcinki tej wie­dzy fachowej, zdobywamy umiejętności tyl­ko w zagadnieniu, które zostało wybrane ja­ko temat pracy zespołu. Słusznie też mówi się o Przysposobieniu Rolniczym jako o przed szkolu fachowym dla młodzieży wiejskiej, które pobudzać ma pożądanie wiedzy zawo­dowej. PR obejmuje dzisiaj tak zwane .3 stopnie sprawności rolniczej, z których pierwszy obejmuje zagadnienia uprawowe najłatwiej­sze (uprawa ziemniaków, buraków, kapusty itp.), drugi — zasadniczo hodowlane i upra­wowe trudniejsze (np. ogródki warzywne), trzeci — kombinowane uprawowe i hodowla­ne, bądź dwa zadania trudniejsze. Prócz za­dania głównego obowiązują jeszcze PR-owca pewne prace dodatkowe, jak utrzymanie ku­py kompostowej, starania o porządek i czy­stość w obejściu gospodarskim itp. Rezulta­ty tych prac są bardzo ciekawe i pouczające. Młodzież rzeczywiście przeszkala się w swym zawodzie. PR-owcy naprawdę zdobywają umiejętniość uprawy ziemniaków czy bura­ków, naprawdę stają się zamiłowanymi i do­brymi hodowcami cieląt, prosiąt, kur. Wyni­ki osiągają nieraz znacznie lepsze niż ich ro­dzice lub sąsiedzi. Cielę pod okiem PR-owca wyrasta do wagi 300 — 350 kg, kiedy daw­nym „domowym" sposobem chowane ledwie do 100 kg dociągnie. PR dobrze przeprowa­dzone oddziaływa w sposób bardzo skutecz­ny na gospodarstwo i otoczenie i zachęca do postępu. Młodzież PR-owa na ogół wyraźnie wybija się spośród otoczenia; daje naj­lepszy materiał uczniowski w szkołach rolni­czych, w organizacjach młodzieży; stanowi dobry zaczyn i na terenie kółek rolniczych i kół gospodyń wiejskich.

    O serwisie

    “ Serwis poświęcony zagadnieniom oraz nowinkom na temat rolnictwa w okresie przedwojennym. Mam głęboką nadzieje, że zawarte tutaj rady, znajdą zastosowanie w rolnictwie teraźniejszym.”


    Artykuy
  • CO ZYSKALIŚMY PRZEZ SOLENIE SIANA
  • Szkoła Rolnicza Żeńska w Willi - Górze.
  • Kompostowe przemiany
  • Stan organizacji szkolnictwa powszechnego
  • Łubin pastewny
  • Więź
  • Kultura dźwignią wsi
  • Z gospodarstwa domowego
  • Żywienie owiec na pastwiskach
  • Teoria a praktyka
  • Na nowym poletku
  • Duńska Wystawa Rolnicza w Kopenhadze
  • Lustracja poletka
  • Jak wymierzyć nowe poletko
  • Radio w szkole roIniczej
  • Sierpniowe dni
  • Czy rolnicy mogą pomóc armi
  • Zakończenie pracy rocznej w zespole Przysposobienia Rolniczego
  • Warzywa na pokaz
  • Ochrona zbóż ozimych
  • Sprawy rolnicze
  • Nasze owce w jesieni
  • Mały sad
  • Strzyżenie owiec
  • Mieszanka poznańska
  • Biologiczne zwalczanie szkodników
  • Gimnazja i szkoły ogólnokształcace
  • Z gospodarstwa domowego
  • Kultura ludowa w programach radiowych
  • Zamieniajmy słowa w czyny!
  • Stoiska handlowe
  • Jak ło było na wystawie Przysposobienia Rolniczego w Woropajewie
  • Dwa przykłady uprawy ziemniaków
  • „Dom Chłopski" w Warszawie
  • Czyste nasienie — zdrowa roślina
  • Czy istnieje ptasie mleko
  • Konkurs wychowu prosiat
  • Konkursy wychowu drobiu
  • Pomyślmy o kiszonkach!
  • O czym pisza inni ?
  • Z przedwojennej prasy rolniczej
  • Przewodnik wycieczek wiejskich
  • Czy założenie sadu to wielkka sztuka
  • Rolnicze sprawy zbożowe
  • Wiejskie potrawy kulinarne
  • Zbliżamy się do Zachodu
  • Kryzys się nie powtórzy
  • Czym jest uniwersytet ludowy
  • Co, dlaczego i jak?
  • Jak cię widza tak cię piszą
  • Nowy przewodnik wiejski
  • Sprawa domów społecznych na wsi
  • O ustroju szkolnictwa
  • Jak wyglada Przysposobienie Rolnicze na Litwie
  • Wbrew prawdzie
  • Przechowanie okopowe płodów rolnych
  • Jesień na łąkach
  • Zakiszanie pasz
  • Opłaty od maki i kasz w polsce przedwojennej
  • Z pism samorzqdowych
  • O kiszonkach
  • Samorząd a spółdzielczośc
  • Rady i wskazówki dla samouków-rolników
  • Rozważania na progu nowego roku szkolnego B
  • Zjazd Wołyńskiego Związku Młodzie­ży Wiejskiej.
  • Przy rozpoczynaniu prac na wsi
  • Zespół pionierów Przysposobiena Rolniczego w kole młodzieży wiejskiej
  • Zespół jako akcelator rozwoju wsi
  • Idea Przysposobienia Rolniczego w Polsce
  • Zwalcznie Piędzika Przedzimka
  • Historia powstania szkół rolniczych
  • Egzamin konkursowy dla młodzieży wiejskiej
  • Nagrody - jako elament zachęcajacy młodzież do pracy na wsi
  • Początki Przysposobienia Rolniczego w Danii
  • Współpraca w naszej wsi
  • O wyborach do rad gromadzkich
  • Dlaczego lubię czytać „Przysposobienie Rolnicze"
  • Sól dla zwierząd domowych
  • Przeludnienie na wsi
  • Wykorzystajmy pochodzenie prosigt
  • Gospodarska hodowla świń
  • Spożytkowanie łetów ziemiacznych
  • Pisma młodzieży wiejskiej
  • C u d z e c h w a I i c i e swego nie znacie
  • Powrót Zaolzia do macierzy
  • Czym nas wzbogaciło Zaolzie?
  • O kursach dla zespołów Przygotowania Rolniczego
  • Dożynki na wsi
  • Wspomnienia z pobytu w szkole rolniczej
  • Rolnictwo akademickie
  • P oczątek nauczania rolnictwa na poziomie akademickim
  • Czego uczą w duńskich uniwersytetach ludowych
  • O szpitalach i korzystaniu z nich
  • Wybory do rad gminnych
  • Dlaczego nie można przerywać pracy hodowlane
  • Popiół — na łqki
  • Nie skąpo, ale oszczędnie
  • O paszach dla owiec w zimie
  • Z pism samorzadowych
  • Z pism spółdzielczych
  • Z kroju i ze świata
  • Wzkoryzstujemy okrespastwiskowy
  • Potrzeby szkół powszechnych i liceów
  • Rady i wskazówki dla samouków
  • Radio w oświacie pozaszkolnej
  • W Dzień Zaduszny na polskiej
  • Budowa Państwa Polskiego
  • Nasz dwudziestoletni okres odyzskania niepodleglosci
  • Ruch młodzieży wiejskiej i jego znaczenie
  • Cośmy zdobyli do dzisiaj w akcji Przysposobienia Rolniczego
  • Zaplanujmy ogródek warzywny na rok przyszły!
  • Państwowy Bank Rolny wobec drobnego rolnictwa
  • Ulgi dla rolników, którzy zawarli układy konwersyjne za pośrednictwem Banku
  • Kredyty dla młodzieży wiejskiej
  • Udział Komunalnych Kas Oszczędności w dorobku 20-lecia Polski Niepodległej
  • Z prasy rolniczej
  • Polskie Radio pełni doniosła służbę społeczna
  • Dania wiejskie
  • Czekamy na Was, Wychowankowie Szkół Rolniczych!
  • Pod rozwagę przodownikom zespołów Przysposobienia Rolniczego
  • Dobrzy znajomi rolnicy
  • Praca przodownika w zespole Przysposobienia Rolniczego
  • Akcja Przyspo­sobienia Rolniczego
  • Średnie szkoły rolnicze
  • Jak zdobyć świadectwo z ukończenia 7-klas szkoły powszechnej
  • Wieś twórcza
  • Bakterie w gospodarce przyrody
  • W kreciej paszczy
  • Przykład godny naśladowania
  • Czy warto budować sławy rybne?
  • Ziarnko do ziarnka, az się zbierze miarka
  • Zbierajmy łom!
  • Z pism samorządowych
  • Związek Spółdzielni Rolniczych a Związek Spółdzielni Spożywców
  • Ciekawe książki rolnicze
  • Radio na wsi
  • Bajaka czy nie bajaka wiejska
  • Zebrania samokształcące rolników
  • Planowanie powszechne uczenie się rolnictwa
  • Wrażenia z pokazu
  • Wystawa Przysposobienia Rolniczego
  • Z przeszłości niższych szkół rolniczych przed wojną
  • Wybory do Rad Powiatowych
  • Zgłasznie kandydatów do Rad Powiatowych
  • O pielęgnacji i żywieniu owiec — macior i jagniqt
  • Zima w kurniku
  • Chów królików
  • Przysposobienie Rolnicze nie jest organizacjq młodzieży
  • W okresie samokształceniowym
  • Co dał rolnikom pokaz w Chełmży
  • Rozwój szkół gospodarskich
  • Rola w zimie
  • Gospodarstwo stawowe i jego zakładanie
  • Znaczenie hodowli w życiu gospodarczym Polski
  • Wieś tworząca
  • Samorząd i radiolonizacja wsi
  • rury mosine