Artykuy
  • Nasza Konstytucja
  • Nasz dotychczasowy dorobek na morzu
  • Polska C
  • Dalsza praca wychowanków PR
  • PR-owskie reportaże
  • Jak się powinniśmy bawić?
  • I przyjemne i pożyteczne
  • O wodzie, co w lodzie zakrzepła
  • Zadbajmy o pomieszczenia dla zwierzat
  • Znaczenie dobrego nasienia do siewu
  • Wrażenia z wycieczki do Danii
  • Wiadomości konieczne i pożyteczne
  • Wskazówki i Rady
  • Dalsza praca wychowanków PR
  • Gromada wiejska
  • Wszystko dla Ojczyzny!
  • Polska C - Ciąg dalszy
  • Sami o swej pracy
  • Zobaczę jak mieszkasz - powiem ci kim jesteś
  • Duże zyski!
  • Przegląd prasy rolniczej
  • Pałac radiowy w Nowym Jorku
  • Akcja kredytowa na radiofonizację wsi
  • Przysposobienie rolnicze a wieś
  • Droga do Danii
  • Na czasie
  • Nasi rodzice
  • Polska C
  • Bezpłatne lekarstwo
  • Na przedwiośniu
  • Wiosenne zabiegi w sadzie
  • Kłopoty z nasionami
  • Nieco majsterkowania
  • Żywokost pastewny
  • Ziemniaki odporne na raka
  • Co wykazały zapiski mleczności krów?
  • O czym piszą inni
  • Zupa kartoflowa
  • Ku czci wielkiego człowieka
  • Uniwersytety Wiejskie w Polsce
  • Prof. Władysław Grabski
  • Uniwersytety Wiejskie w Polsce
  • K o I eż a n ko m — d I a zastanowienia się i przemyślenia
  • Sołtys — i jego rola
  • Zastosujmy samopomoc w budownictwie wiejskim!
  • Jak zdobyć pieniqdze!
  • Wycieczka po własnym gospodarstwie
  • Świadoma hodowla
  • Zwierzęta w służbie człowieka
  • Przedwiośnie w kurniku
  • Przedwiośnie w królikarni
  • Łączna uprawa maku i marchwi
  • Co to są nasiona kwalifikowane?
  • O radiofonizacji świetlic w Polsce
  • Marszałek Edward Rydz-Smigły
  • Rolnictwo na Litwie
  • Policzmy się!
  • Do tych, co kończą PR
  • PSZCZELARZ i OGRODNIK
  • O ZAPRAWIANIU ZBÓŻ JARYCH
  • PR-owcy
  • Domy ludowe
  • Urzqdzajmy wycieczki!
  • Sławni ludzie spod wiejskiej strzechy
  • Czym sq ośrodki zdrowia
  • Jak z małych Jak z ziarnek piasku powstają ogromne góry, tak z małych ceynów rodzą się wielkie dzieła
  • Świadoma hodowla czy rozpłód bezmyślny?
  • Próbne płodozmiany pastewne
  • zdrowe i wysokie plony!
  • Jedziemy do Szwecji
  • O czym piszą inni?
  • Wielkanoc na wsi
  • PR-owskie reportaże
  • Godzianów — wieś postępowa
  • Nasze drogi
  • Deszczowe strugi
  • Jak dawniej bywało i jak teraz czasem bywa
  • SÓL BYDLĘCA ZIELONA
  • ZWALCZANIE MSZYC
  • Łubin pastewny
  • Opisy gospodarowania
  • JAK ZWALCZAĆ RÓŻYCĘ ŚWIŃ?
  • Przegląd prasy samorządowej
  • Wspomnienie o Profesorze Józefie Mikułowskim-Pomorskim
  • Kultura i Nałura
  • Uwagi na czasie
  • Czołem, przodownicy!
  • Skąd się'wzięły u nas ziemniaki?
  • Dzień Lasu
  • Czy się opłaca?
  • Jak zapewnić wodę roślinom
  • Wszyscy do walki z chrabgszczem!
  • Choroby drobiu
  • Wrażenia z wycieczki do Szwecji
  • Spożycie mięsa w świecie i w Polsce
  • Z kraju i ze świata
  • Londyn gra polskie melodie ludowe
  • Kim był Józef Piłsudcki
  • Niezwykły człowiek Aleksander Świętochowski
  • Uczmy się na poletkach
  • Trzeba umieć patrzeć - wiosna na wsi polskiej
  • O łych co kradnq słońce i wodę
  • Leczenie opojów stawu sko­kowego u konia
  • Pyrzysposobienie Rolnicze
  • Bądźmy rozważni
  • Oryginalna surowica przeciw różycy świń
  • Nieco liczb - plony zbóż
  • Spółdzielnie kontroli obór w Szwecji
  • Z prasy rolniczej
  • Przegląd prasy s a m o r z q d o w e j
  • Wiejskie uniwersytety ludowe w Polsce
  • Spisu ludności w Polsce, który został przeprowa­dzony w 1931-ym roku
  • Odbiornki radiowe dla szkół powszechnych
  • Młodzież wiejska a ideały spółdzielczości
  • Organizacja ruchu spółdzielczego w Polsce
  • Praca i współdziałanie trzech spółdzielni w jednej wsi
  • Stragan, czy spółdzielnia?
  • Wspomnienia o Józefie Rzadkowskim
  • Wycieczki do wsi
  • Moje wspomnienia z wycieczki do Czerniewic
  • Do walki z chorobami i szkodnikami roślin!
  • Oryginalna surowica przeciw różycy świń
  • Oświata rolnicza na wsi
  • Sami o sobie
  • O ZWALCZANIU WOŁKA ZBOŻOWEGO
  • Zatrucia zwierzgt ziemniakami i lekarstwami
  • Środki zapobiegawcze zatruciom ziemniakami:
  • Oznaczeniu chwastów, czyli roślin dziko ro­snących
  • O zielonkach i ich użytkowaniu
  • Zielonki strączkowe
  • Sianokosy
  • Spółdzielczość w pracy lwowskiego Związku Młodzieży Wiej­skiej
  • Szkoły spółdzielcze w Polsce
  • Radiofonizacja szkół
  • Gospodarcze znaczenie morza dla polskiej gospodarki
  • Surowce w Polsce
  • Ustrój szkolnictwa w Polsce przedwojennej
  • Wiejskie organizacje młodzieżowe
  • Prace na poletkach z okopowymi
  • Obrona przed wyradzaniem się ziemniaków
  • Studnia
  • Zjazd Wychowanków Uniwersytetu Ludowego w Różynie
  • Pułapki na „Owocówkę jabłkówkę"
  • Z prasy rolniczej
  • Wiosenna burza przyczyniła się do radiofonizacji wsi
  • Jan Matejko w rocznicę urodzin
  • Organizacja szkolnictwa powszechnego
  • Przy­sposobienie Rolnicze
  • Gromadzimy materiały!
  • W ogródku warzywnym
  • Mamy juz prosięta
  • Rozwój spółdzielczości wiejskiej
  • Ludzie z miasta na wyczasach na wiesi
  • Choroby w lecie
  • Dojrzewanie zbóż
  • Pot i pocenie się zwierząt
  • Pokrewne

    Rolnictwo

    Wszystko dla Ojczyzny!

    Każdy naród dąży do wielkości. Każdy naród pragnie, aby uznawano jego zna­czenie w świecie, aby się z nim liczono, sza­nowano jego godność, jego honor, jego za­sługi dla ogólnego kulturalnego dorobku ludz­kości. Żądania te i dążenia są słuszne i natu­ralne — świadczą one o sile żywotnej na­rodu, o jego moralnej wartości, o tężyźnie duchowej. Naród bowiem, który by zgasił w sobie umiłowanie wielkości skazał by sam siebie na zagładę. Lecz poszczególne narody nie w jednako­wy sposób pojmują słowo „wielkość", przyz­nając nieraz miano wielkich tym, których serca były pełne nienawiści, a ręce zbrukane krwią, przelewaną nie w imię sprawiedli­wości, lecz w imię chciwości, pychy, zemsty. Jakże rozumiano wielkość, bohaterstwo w Polsce? — ,,W Polsce, ażeby być wielkim, trzeba mieć przede wszystkim wielki charak­ter, wielkie serce, wspaniałość duszy. Nam nieznana wielkość zbrodnicza, u nas nie do­chodzi się do szczytu historycznego uznania ze splamionym sumieniem. Przez całych ty­siąc lat pochodu dziejowego nie przyznaliśmy ani razu piętna wielkości nikomu, kto nie celował cnotą, czystością intencyj, ofiarnością i poświęceniem. Słowem: tylko szlachetni mogą w Polsce być wielkimi" — mówi F. Ko­nieczny w swej książce o Tadeuszu Koś­ciuszce. Mewa tu o wielkości, której szczytem jest bohaterstwo. Można bowiem mówić o wielkości i w innym znaczeniu — w zna­czeniu talentu i sławy. Wielki wódz, mówca pisarz czy artysta jest człowiekiem o wybit­nych, nieraz genialnych zdolnościach, zasłu­żonym i znanym, lecz przez to nie jest jeszcze bohaterem. Tymczasem bohaterem staje się tak często prosty żołnierz, przelewający swą krew za ojczyznę. Jest nim również pełen poświęcenia lekarz czy pielęgniarka, ratu­jący rannych i chorych z narażeniem własne­go życia. Bohaterami byli i są po dziś dzień chrześcijanie, cierpiący i umierający za wia­rę. Bohaterem jest każdy człowiek, który żyje dla innych, dla prawdy, dla idei, którą uko­chał, żyje z zupełnym zapomnieniem o sobie, w razie potrzeby oddaje swą krew w ofierze. Bohaterstwem jest więc nie tylko śmierć na polu walki, nie tylko świetne czyny zwycięs­kich wodzów. Nie. Jakże często bywa ono cierpieniem nadludzkim lecz cichym i śmier­cią w zapomnieniu. Jak często bywa odda­niem samego siebie dla ojczyzny, dla roda­ków, dla ludzkości, lecz bez rozgłosu, a nawet bez uznania. Jak często bywa niezłomnym trwaniem na posterunku swych przekonań, nie sprzeniewierzaniem się prawdzie i spra­wiedliwości mimo prześladowań ze strony silniejszego przeciwnika. Dowody takiego cichego, niezłomnego bohaterstwa złożyło tysiące naszych rodaków w okresie niewoli. Bohaterem narodowym będzie więc ten, kto życiem i czynami stwierdził swą miłość dla ojczyzny, pozostawiając przykład wiel­koduszności, odwagi, poświęcenia, aż do zu­pełnego zapomnienia o sobie. Tam bowiem, gdzie człowiek szuka własnej korzyści, wła­snej chwały i wyniesienia, tam nie może być mowy o bohaterstwie. Bohater narodowy jest prawdziwym pa­triotą w najpełniejszym tego słowa znacze­niu. Jest człowiekiem obdarzonym nieznisz­czalną Bożą iskrą zapału, nieustraszonej odwagi, nigdy nie gasnącą iskrą miłości dla swego narodu i ojczyzny, która w chwilach niebezpieczeństwa rozpłomienia się i prowa­dzi go na szczyty poświęcenia, czyniąc zeń prawdziwego siłacza duchowego. Możemy w tym miejscu powtórzyć za Marią Konopnicką: „Kto dla braci pracuje, ma moc za miliony, Rośnie w siłę, jak olbrzym o ziemię rzucony, Czas mu cegłę podaje, utrwala budowę I kładzie na jej szczycie swe piętno wiekowe". Czas jest najlepszym sprawdzianem war­tości ludzkiego życia i czynów, w nim bowiem prawdziwa wielkość rośnie, fałszywa maleje. Prawdziwa wielkość, prawdziwe bohaterstwo przezwyciężają czas, a nawet przeciwnie — na razie nierozumiane i niedoceniane, odży­wają prędzej czy później siłą swej wartości w sercach i umysłach rodaków. Bohaterem narodowym nie można nikogo naznaczyć, mianować. Bohaterem narodo­wym można się stać jedynie mocą własnej zasługi i siły duchowej. Za cóż więc mamy czcić naszych narodo­wych bohaterów? Czy tylko za odniesione nad wrogiem zwycięstwa? Za triumf ich oręża? Za przyczynianie się do podniesienia potęgi państwa? Nie, nie tylko za to, gdyż wówczas z długiego korowodu naszych naro­dowych bohaterów musiałoby ubyć wielu, wielu łych, którzy ratując honor i byt ojczy­zny, zrywając się do walki z przemożnym liczebnie wrogiem, padli bez pociechy zwy­cięstwa lub amierali na wygnaniu. Ugięło się ich ciało, lecz nie duch. Duch nie poddał się przemocy fizycznej — pozostał niezłomnym, czystym i płomiennym do ostatniego tchnie­nia. Mamy więc czcić naszych bohaterów za tę olbrzymią siłę moralną, która stała się na­szym wspólnym dobrem narodowym. Za to, że byli upostaciowaniem tego, co w narodzie naszym jest najlepsze, że byli wyrazicielami naszych najszczytniejszych dążeń i tęsknot — za wolnością i sprawiedliwością. Jesteśmy w tym szczęśliwym położeniu, że naszych bohaterów możemy uważać za „sumienie narodu", za godnych zaufania prze­wodników na drodze duchowego doskonale­nia się narodu, nie splamionych żadnym czy­nem poniżającym godność człowieka. Stani­sław Żółkiewski, sławny hetman, poległ w 1620 r. pod Cecora w bitwie z Turkami, — ten niezwyciężony wódz i prawy Polak, któ­ry wszystkie swe siły sterał w służbie dla ojczyzny, w testamencie swym zostawia prośbę: „...jeśli bym w potrzebie umarł, mias­to aksamitu czarnego, który znaczy żałobę, niech trumna przykryta będzie szkarłatem, na znak wylania krwi dla Ojczyzny. A to nie dla chluby żadnej lecz dla pamiątki i dla pobudki drugich do cnoty i nie szanowania się dla Ojczyzny". Romuald Traugutt — dyktator Powstania Styczniowego 1863 r. na parę dni przed śmiercią pisze te proste słowa, tak go dobrze charakteryzujące: „Życie cenię jako pole pracy, nie rozkoszy; jeśli Bóg mnie wcześniej od tej pracy odwoła, uznam w tym miłosier­dzie Jego... Zazdrośćcie mi szczęścia — dla mnie już nie ma kary." Rafał Krajewski — jeden z pięciu, straconych (razem z Traugut­tem) na stokach cytadeli warszawskiej w sierpniu 1864 roku, przesyła przed śmier­cią „miłość i pożegnanie całemu światu". Życie i postać Marszałka Piłsudskiego wszyscy znamy. O Nim to powiedział Wacław Lipiński, że „Czynami swymi budził u wszy­stkich po wszystkie krańce Polski iskry tęsk­not do wielkości". Wszyscy oni mogli by powtórzyć za Koś­ciuszką, że uważają swe życie i czyny za „na­rzędzie do skutecznej obrony ojczyzny". Wszyscy. A więc nie tylko ci znani i czczeni — wodzowie, naczelnicy, kierownicy ruchów powstańczych, przodownicy na drogach wal­ki z zaborcami, gnębiącymi naród. Nie tylko oni, lecz również ten bezimienny, niezliczo­ny korowód bohaterów, którym na imię „le­gion". „Psychologia *) bohaterska to psychologia każdego dziecka polskiego, prostaczka pol­skiego, każdego prostodusznego Polaka"... pi­sał na kilkanaście lat przed wojną wycho­wawca narodu, jakim był Stanisław Szczepa-nowski. I tak było w istocie. Nie przetrwali­byśmy z taką godnością przeszło wiekowej niewoli, nie bylibyśmy zdolni do utrzymania ducha w narodzie, gdyby nie bohaterstwo już nie wybitnych jednostek, lecz setek i tysię­cy bezimiennych bojowników i bojowniczek o niepodległość, prześladowanych, męczo­nych moralnie i fizycznie za to, że byli Pola­kami, że trwali przy swej wierze, że nie po­zwolili poniewierać godności własnej i naro­du. Można śmiało powiedzieć, że wówczas każda polska rodzina była twierdzą polskie­go ducha. A iluż bezimiennych żołnierzy-bohaterów padło na wszystkich frontach w czasie Wielkiej Wojny? Uczcił naród ich pamięć „Grobem nieznanego żołnierza", wy­stawionym w Stolicy. Przy Grobie płonie dniem i nocą znicz (ogień), a na kamiennej płycie widnieje napis: „Tu leży żołnierz po­legły za Ojczyznę 1914—1918". — Dlatego to, gdy podczas rocznic i ob­chodów narodowych wspominamy ze czcią zasługi znanych i powszechnie czczonych bo­haterów, nie zapominajmy i o tych niezliczo­nych bezimiennych bohaterach i męczenni­kach sprawy narodowej. Ich cierpienia, zma­gania się z wrogiem, ich męka i śmierć, sta­ły się tym ziarnem, z którego wyrósł nasz wymodlony i wywalczony kwiat — Niepodle­głość.

    O serwisie

    “ Serwis poświęcony zagadnieniom oraz nowinkom na temat rolnictwa w okresie przedwojennym. Mam głęboką nadzieje, że zawarte tutaj rady, znajdą zastosowanie w rolnictwie teraźniejszym.”


    Artykuy
  • CO ZYSKALIŚMY PRZEZ SOLENIE SIANA
  • Szkoła Rolnicza Żeńska w Willi - Górze.
  • Kompostowe przemiany
  • Stan organizacji szkolnictwa powszechnego
  • Łubin pastewny
  • Więź
  • Kultura dźwignią wsi
  • Z gospodarstwa domowego
  • Żywienie owiec na pastwiskach
  • Teoria a praktyka
  • Na nowym poletku
  • Duńska Wystawa Rolnicza w Kopenhadze
  • Lustracja poletka
  • Jak wymierzyć nowe poletko
  • Radio w szkole roIniczej
  • Sierpniowe dni
  • Czy rolnicy mogą pomóc armi
  • Zakończenie pracy rocznej w zespole Przysposobienia Rolniczego
  • Warzywa na pokaz
  • Ochrona zbóż ozimych
  • Sprawy rolnicze
  • Nasze owce w jesieni
  • Mały sad
  • Strzyżenie owiec
  • Mieszanka poznańska
  • Biologiczne zwalczanie szkodników
  • Gimnazja i szkoły ogólnokształcace
  • Z gospodarstwa domowego
  • Kultura ludowa w programach radiowych
  • Zamieniajmy słowa w czyny!
  • Stoiska handlowe
  • Jak ło było na wystawie Przysposobienia Rolniczego w Woropajewie
  • Dwa przykłady uprawy ziemniaków
  • „Dom Chłopski" w Warszawie
  • Czyste nasienie — zdrowa roślina
  • Czy istnieje ptasie mleko
  • Konkurs wychowu prosiat
  • Konkursy wychowu drobiu
  • Pomyślmy o kiszonkach!
  • O czym pisza inni ?
  • Z przedwojennej prasy rolniczej
  • Przewodnik wycieczek wiejskich
  • Czy założenie sadu to wielkka sztuka
  • Rolnicze sprawy zbożowe
  • Wiejskie potrawy kulinarne
  • Zbliżamy się do Zachodu
  • Kryzys się nie powtórzy
  • Czym jest uniwersytet ludowy
  • Co, dlaczego i jak?
  • Jak cię widza tak cię piszą
  • Nowy przewodnik wiejski
  • Sprawa domów społecznych na wsi
  • O ustroju szkolnictwa
  • Jak wyglada Przysposobienie Rolnicze na Litwie
  • Wbrew prawdzie
  • Przechowanie okopowe płodów rolnych
  • Jesień na łąkach
  • Zakiszanie pasz
  • Opłaty od maki i kasz w polsce przedwojennej
  • Z pism samorzqdowych
  • O kiszonkach
  • Samorząd a spółdzielczośc
  • Rady i wskazówki dla samouków-rolników
  • Rozważania na progu nowego roku szkolnego B
  • Zjazd Wołyńskiego Związku Młodzie­ży Wiejskiej.
  • Przy rozpoczynaniu prac na wsi
  • Zespół pionierów Przysposobiena Rolniczego w kole młodzieży wiejskiej
  • Zespół jako akcelator rozwoju wsi
  • Idea Przysposobienia Rolniczego w Polsce
  • Zwalcznie Piędzika Przedzimka
  • Historia powstania szkół rolniczych
  • Egzamin konkursowy dla młodzieży wiejskiej
  • Nagrody - jako elament zachęcajacy młodzież do pracy na wsi
  • Początki Przysposobienia Rolniczego w Danii
  • Współpraca w naszej wsi
  • O wyborach do rad gromadzkich
  • Dlaczego lubię czytać „Przysposobienie Rolnicze"
  • Sól dla zwierząd domowych
  • Przeludnienie na wsi
  • Wykorzystajmy pochodzenie prosigt
  • Gospodarska hodowla świń
  • Spożytkowanie łetów ziemiacznych
  • Pisma młodzieży wiejskiej
  • C u d z e c h w a I i c i e swego nie znacie
  • Powrót Zaolzia do macierzy
  • Czym nas wzbogaciło Zaolzie?
  • O kursach dla zespołów Przygotowania Rolniczego
  • Dożynki na wsi
  • Wspomnienia z pobytu w szkole rolniczej
  • Rolnictwo akademickie
  • P oczątek nauczania rolnictwa na poziomie akademickim
  • Czego uczą w duńskich uniwersytetach ludowych
  • O szpitalach i korzystaniu z nich
  • Wybory do rad gminnych
  • Dlaczego nie można przerywać pracy hodowlane
  • Popiół — na łqki
  • Nie skąpo, ale oszczędnie
  • O paszach dla owiec w zimie
  • Z pism samorzadowych
  • Z pism spółdzielczych
  • Z kroju i ze świata
  • Wzkoryzstujemy okrespastwiskowy
  • Potrzeby szkół powszechnych i liceów
  • Rady i wskazówki dla samouków
  • Radio w oświacie pozaszkolnej
  • W Dzień Zaduszny na polskiej
  • Budowa Państwa Polskiego
  • Nasz dwudziestoletni okres odyzskania niepodleglosci
  • Ruch młodzieży wiejskiej i jego znaczenie
  • Cośmy zdobyli do dzisiaj w akcji Przysposobienia Rolniczego
  • Zaplanujmy ogródek warzywny na rok przyszły!
  • Państwowy Bank Rolny wobec drobnego rolnictwa
  • Ulgi dla rolników, którzy zawarli układy konwersyjne za pośrednictwem Banku
  • Kredyty dla młodzieży wiejskiej
  • Udział Komunalnych Kas Oszczędności w dorobku 20-lecia Polski Niepodległej
  • Z prasy rolniczej
  • Polskie Radio pełni doniosła służbę społeczna
  • Dania wiejskie
  • Czekamy na Was, Wychowankowie Szkół Rolniczych!
  • Pod rozwagę przodownikom zespołów Przysposobienia Rolniczego
  • Dobrzy znajomi rolnicy
  • Praca przodownika w zespole Przysposobienia Rolniczego
  • Akcja Przyspo­sobienia Rolniczego
  • Średnie szkoły rolnicze
  • Jak zdobyć świadectwo z ukończenia 7-klas szkoły powszechnej
  • Wieś twórcza
  • Bakterie w gospodarce przyrody
  • W kreciej paszczy
  • Przykład godny naśladowania
  • Czy warto budować sławy rybne?
  • Ziarnko do ziarnka, az się zbierze miarka
  • Zbierajmy łom!
  • Z pism samorządowych
  • Związek Spółdzielni Rolniczych a Związek Spółdzielni Spożywców
  • Ciekawe książki rolnicze
  • Radio na wsi
  • Bajaka czy nie bajaka wiejska
  • Zebrania samokształcące rolników
  • Planowanie powszechne uczenie się rolnictwa
  • Wrażenia z pokazu
  • Wystawa Przysposobienia Rolniczego
  • Z przeszłości niższych szkół rolniczych przed wojną
  • Wybory do Rad Powiatowych
  • Zgłasznie kandydatów do Rad Powiatowych
  • O pielęgnacji i żywieniu owiec — macior i jagniqt
  • Zima w kurniku
  • Chów królików
  • Przysposobienie Rolnicze nie jest organizacjq młodzieży
  • W okresie samokształceniowym
  • Co dał rolnikom pokaz w Chełmży
  • Rozwój szkół gospodarskich
  • Rola w zimie
  • Gospodarstwo stawowe i jego zakładanie
  • Znaczenie hodowli w życiu gospodarczym Polski
  • Wieś tworząca
  • Samorząd i radiolonizacja wsi
  • www.riders.com.pl